อยากให้เธอรู้ว่า...

ใกล้ถึงวันลอยกระทงแล้ว...ไม่รู้จะดีใจดีหรือว่าจะเหงาใจดี ปีนี้เราอยากจะลอยกับคน คน หนึ่งแต่คงเป็นไปไม่ได้หรอกเพราะวันที่ 16 เป้นวันพุธ ซึ่งเราก็มีเรียนในวันพฤหัสด้วย แต่ไม่เป้นไรถึงแม้ว่าปีนี้เราจะได้ลอยกระทงหรือไม่ หรือว่าจะลอยกับใครก็คงไม่สำคัญเท่ากับเรากำลังคิดถึงใครในขณะเวลานั้นหรอกเนอะ

...เรามีเรื่องเล่าอยู่เรื่องหนึ่งละ เราจำได้ว่ามีอยู่ปีหนึ่ง ตอนนั้นเราคงอยู่ชั้น ม.6 ราวๆนั้นอะนะ เราไม่ได้ไปลอยกระทงที่ไหนเลย เรารู้สึกเซ็งมาก ในปีนั้นเราก็เลยเอาขันน้ำ (ไม่ใช่ขันน้ำธรรมดานะ เป็นขันล้างตูด สีแดง) แทนเป็นกระทงแสนสวย อธิฐานแล้วก็ลอยในอ่างน้ำล้างก้นที่บ้านละ แค่นั้นเราก็มีความสุขเล็กๆแล้ว...

ที่เราเรื่องนี้เพราะเราอยากจะบอกว่า ความสุขเราสามารถหาได้จากสิ่งเล็กๆน้อยที่รอบๆตัวเรา เหมือนโฆษณาเบียร์เชียร์ไง

ขอให้ลอยกระทงปีนี้เพื่อนๆมีคู่ไปลอยกันทุกคนนะ ถึงไม่มีก็ขอให้มีความสุขในคืนวันเพ็ญละกัน

ป.ล. วันที่3 พ.ย. เป็นวันเกิดเมธ์ ขออวยพรให้เมธ์อีกทีในวันนี้นะ ขอให้เพื่อนมีความสุขมากๆนะ เจอคนที่ดีจริงใจเร็วๆ หรือไม่ก็อยู่เป็นโสดไปซะเลย ไอ้เพื่อนหน้าแตงโม 1 ในสลึง

วันนี้วันเกิดเพื่อนเราละ...เพื่อนเราคนนี้มันชื่อ "แนน" เป็นเพื่อนเรียนโรงเรียนเดียวกัน (โรงเรียนลาซาล) มาตั้งแต่อนุบาล1 ลองมานั่งนึกๆดูแล้วก็แอบนั่งอมยิ้มคนเดียว เพราะเมื่อตอนเด็กๆนะ เราโคตรเกลียดมันเลย ทะเลาะกับมันด้วย คือไอ้แนนมันก็เป็นคนโมโหร้าย ส่วนเราก็ใช่ย่อยซะเมื่อไหร่ละ ทะเลาะกันทีก็ขึ้นเสียงกันไปเหมือนคนบ้า เพื่อนๆคนอื่นก็ไม่ชอบเราทั้ง2คนนั้นแหละ แต่เราก็ไม่สนใจยังคงคิดเสมอว่าเราคือผู้ผดุงความยุติธรรม (คือเราจะถูกเสมออะ)

...อย่าลืมเพื่อนเก่าของมึงก็ละกันนะ...

สลึง 11